تنفر 99 درصدی


چند وقت پیش یک عکس نوشته دیدم که نوشته بود از  99%  آدمهای اطرافم متنفرم!

باخودم گفتم خب یعنی چی!

مگه میشه یک نفر از 99% آدمهای زندگیش متنفر بشه!

یعنی اون آدم به چه درجه ای از کینه و نفرت رسیده که تا این حد از همه متنفر شده!

درک نمیکردم این موضوع رو!

تا اینکه امروز چشم باز کردم و یه دختر توآینه دیدم...

یه دختر شبیه من...

همون دختری که همیشه باهاش حرف میزنم، تو چشماش که نگاه کردم یک موج عظیم از تنفر دیدم،تنفر از آدما،و دقیقا  همون لحظه بود که فهمیدم یه آدم تو زندگیش میتونه چقدر از کینه و نفرت پُر بشه که از 99%درصد آدمای اطرافش متنفر بشه!

همون لحظه بود که فهمیدم آدما با ما چیکار میکنن که باعث این حجم از تنفر میشن...

شماها تاحالا از 99%‌ درصد آدمهای اطرافتون متنفر شدید!؟

میدونید چه حسی داره؟!

یه حسی شبیه خورد شدن

و یه حسی مثل این که یکی تموم روح و وجودتو سوهان بکشه...

حالا این 99%درصد تبدیل شدن به سوهان روح من. 




+دیگه عُقَم گرفته از این همه مسخره کردن،دلم میخواد بالا بیارم تموم این تنفر و کینه رو تو چشمای آدم نگاه میکنن بدترین حرفارو میزنن با به کار بردن بدترین ادبیات ، تهش میگن شوخی کردم 



+از آدمایی که اهداف و آرزوهاتو مسخره میکنن دوری کن صدبار گفتم دوری کن این دندون لق رو بکش بندازش دور


 +بعضیاتون یه چیزایی مینویسید داخل وبتون همش حس میکنم به من و امسال من تیکه میندازید خیلی بهم برمیخوره

۴ موافق ۰ مخالف
اره پیش اومده متنفر بشم ولی خب نه از همه ،امل دیدگاه خوبیم ک نسبت ببقیه داشتم از بین رفته کاهی بخاطر همون تنفره
اما الان اینجوری نیستم و کلا کسایی ک باعث آزارم میشنو سریع میندازم دور، حتی ب متنفر بودن ازشون فکرم نمیکنم:)

میدونی دور انداختن یه کسایی واقعا سخته شده از یکی متنفر باشی اما دوسشم داشته باشی!؟

  ارع منم دیدگاهم نسبت به همه خراب شده

بعضی وقتا انقدر از همه چی و همه کس متنفر میشم فک میکنم روانی شدم-_-

روانی نشدی عزیزکم تقصیر تو نیست :)

غصه‌نخورکاکتوسک‌جان:)
براهممون‌پیش‌اومده‌ودیدیم‌عجب
چیزی‌هستیم‌نفرت‌انگیزوتواین‌مایه‌هااا

بعضی‌هاتووباشون‌باپستاشون‌واقعاًجواب‌جدی
میخواند،که‌آخرش‌جوابشونومیدم:)

مرسی از نگاهت :)

آره درسته برای همه مون پیش میاد مگه میشه تو این دنیا زندگی کرد و طعم تنفر رو نچشید‌!‌
  ممنون :)

پس چرا من اینجوریم؟؟؟
اگه کسی بدترین کار ممکن رو باهام بکنه کمی ناراحت میشم از دستش و بعد میبخشمش 
البته توی دل خودم میبخشم ولی متنفر نمیشم ازش و کینه ای هم به دل نمیگیرم 
فقط اجازه نمیدم , بیاد دورورم و ازش دور میشم خودم
من مشکل دارم باید برم پیش یه روانشناس

خوش بحالت که با قضیه کنار میای و راحت میبخشی

نه نه  روانشناس چرا!!!!   اینا نشونه ی داشتن یک قلب مهربونه کاش،من میتونستم مثل تو راحت ببخشم .
من حتی اون کسیکه توی چهار سالگیمم اذیتم کرده رو یادمه  و ازش،کینه ب دل دارم هیچوقت نمیبخشمش :) این منم که باید برم پیش روانشناس

خیلی لایق نفرت هم نیستن حتا!:/
شاید99 درصدِ همون 99 درصد آدما!

لایق تنفر نیستن درسته اما واقعا  غیر قابل تحملن !!

من هم از خیلی ها متنفر می شم ولی بعد از یه مدت که می بینمشون حس می کنم اون قدر ها هم هیولا نیستند 
بعد هم که فکر می کنم می بینم بیشتر اون کار هایی که باعث تنفرم میشه را خودم به یه شکلی دارم انجام میدم
یعنی اکثرا با تنفر دارم به جنگ گذشته یا آینده خودم می رم

درسته همه ما از دیگران و بخاطر اشتباهتشون ازشون متنفر میشیم غافل از اینکه خودمون ممکنه هزاران بار اون حرکت ها و رفتارای نادرست رو انجام داده باشیم هیچکس کامل بی نقص نیست اما نشکستن دل دیگران و ناراحت نکردنشون هم واقعا کار سختی نیست !!!

چی شدی دختر 
چرا بهن بر بخوره تو اومدی اینجا بنویسی که خالی شی حرفاتو بنویس به هیچکسم کار نداشته باش

شاید من خیلی زود رنج و حساس شدم :)

فکر میکنم اون کسایی که با زبان و رفتارشون ایجاد تنفر میکنن، دو دسته هستن اول اونایی که یک مشکلی دارن و باید توی گذشتشون دنبالش بگردی، حتما یک جا کمبود داشتن یک جا تحقیر شدن، یک جا ضعیف واقع شدن و الان در پی جبران اون کمبود ها هستن! اما دسته دوم بیشعور هستن و اگه کتاب بیشعوری را بخونید می بینید کم هم نیستن و انواع مختلف دارن. 
موضع من در مقابل هر دو دسته دوری هست و بس! عقیده ای هم به تلاش برای اصلاح ندارم، چون آدم ها خودشون باید راهشون را پیدا کنن و رفتارشون را اصلاح کنند و 99 درصد این آدم ها فکر میکنن رفتارشون درسته! 
راستی، بقیه اونقدرها هم که ما فکر میکنیم، راجع به ما فکر نمیکنن، خود شما چقدر راجع به تک تک دوستاتون فکر میکنید؟ اصلا وقت میکنید همه را توی ذهنتون مرور کنید؟ 

خب تغریبا میشه
گفت که از هر دو دسته این آدما توی زندگیم هست
 اما از دسته دوم بیشتر متنفرم چون بیشعورن
اره کتاب بیشعوری رو خوندم
یه ووقتایی واقعا نمیشه دوری کرد چون اونا خیلی به ادم نزدیکن
  نه وقت نمیکنم به تک تک شون فکر کنم اما رفتاراشون آزارم میده خیلی زیاد ...


ول از همه چه قالب قشنگییی:)

اره برام پیش اومده ولی خوشبختانه موقتی بوده و بعدش همه چیزو فراموش کردم 

مورد اخری,منم یه بار حس کردم مخاطب یه پستم و بهم برخورد ولی به روی خودم نیاوردم:)به همین سادگی 

سلام لیموی عزیزم  چشمات خوشگل میبینه قالب رو :))
اوم اره راستش برای خودمم موقتی بود اما بعدش دیگه هیچ حسی به اون ادما نداشتم
اوم اره منم  به روی خودم نمیارم ولی بعضی وقتا یجوری میشم :))

ممنون از حضورت *_*

سلام 
من فکر می کنم تنفر ۹۹٪ یه تئوری که فقط در حد همون تئوری باقی می مونه و اصلا منطقی نیست و این احساسات فقط زمان اوج عصبانیت پیش میاد و گذراست 
اگر در این حد از تنفر تو روح یک انسان نطفه بسته باشه پس کسانی که خودزنی یا خوذکشی می کنند تو چه گروهی جا می گیرند ؟ به هر حال این حس ته خط بودن از یه جایی شروع میشه دیگه که به احتمال ۱۰۰٪ تنفر علت قضیه ست ، تنفر از آدما ، تنفر از زندگی و .... 
زندگی ما آدما متشکل از مادر و پدر و برادر و خواهر 
اینکه میگین از ۹۹٪ آدما بیزارید یعنی از خانوادتون هم بیزارید ؟ چه چیزی این حس رو در شما شکل داد ؟ حرفی ، توهینی ، ناز و ادایی چیزی ؟ نسبت اون آدم با شما چی بود ؟ عمه و خاله و .... 
به خاطر اینکه یک نفر به شما تیکه ای چیزی انداخته نمیشه شطرنج و بهم زد ، یاد بگیر برای دیگران به اندازه ای که لیاقت دارند بها بدی نه بیشتر ، عشق و بهای بیش از حد آدمو گریون می کنه 

سلام عزیزم :)
آره   میدونی این تنفر 99 درصدی خیلی زود از بین میره یا میشه گفت یه تنفر گذراست
که به قول شما از روی عصبانیت بوجود میاد اما بعدش که حالت خوب  میشه از اون ادما متنفر نیستی اما هیچ حسی هم نمیتونی بهشون داشته باشی
آدمایی که اطراف من هستند خیلی زیادن خیلی زیاد که اگه بخوام از 100 درصد حساب کنم از 99 درصدشون متنفرم و اون یک درصد باقی مونده خانواده م هستن
واما اون حسی که باعث این تنفر شده زبون تلخ  این ادمهاست همه چیز از این زبون میاد که نیشش از نیش مار و عقرب هم  زهر دار تره ...
نه بخاطر انداختن یه تیکه ازشون متنفر نیستم ... میدونی یه چیزایی گفتن شونم تف سر بالاست :))
ممنون از حضورت و کامنتت

یه حسی شبیه خورد شدن :)

دقیقا :)

زیادی گشتم تو دنیای واقعی جایی نبود برای تخلیه ی این ذهنِ آشوب:)
آرشیو مطالب
نویسندگان
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان